پروانه نمي ميرد تا گل به بغل دارد، اين سينه نمي ميرد چون عشق تو دارد

من قلبم رو از جنس گاوصندوق درست کردم تا هيچ وقت با شعله نگاه کسي نسوزه، با کليد هر کسي باز نشه تا صاحب اصلي خودش اونو باز کنه.
  

بلبلي آزرده بودم عشق گرفتارم کرد، پدر عشق بسوزد که چنين خوارم کرد..
  

دلم يه ساله بي بهاره، هميشه با خيالت بي قراره، اگه باور نداري سينه بشکاف، ببين بي تو دل مادر چه حاله...

به دريا بزن قايقت مي شوم، حقيرم ولي لايقت مي شوم، من عاشقي شدن را بلد نيستم، تو يادم بده عاشقت مي شوم.

امروز ديدمت خسته بودي ، اگه اشتباه نکنم دل شکسته بودي

 دوستم نداري مي دونم ، حتما به ديگري دل بسته بودي

ما که همسايه اشکيم ولي با دل تنگ / گر لبي خنده کند ، ياد شما مي افتيم

زندگي جدولي است که هر کس در صدد حل آن بر آيد ، جايزه اش مرگ است

نون وپنير و سبزي بوست کنم ميلرزي
نون و پنير و نمک جيگر مني بانمک

دود اگر بالا نشيند کسر شأن شعله نيست ، جاي چشم ابرو نگيرد ، گرچه او بالاتر است

بهار آمد که من شيدا بگردم / چو ماهي بر لب دريا بگردم
پلنگ در کوه و اهو در بيابان / همه جفتند و من تنها بگردم

بمون بگو چکار کنم ، دنيا پر از درد و غمه / تموم زندگيم توئي ، تو هم که اخمات تو همه

اگه به تو زل نميزنم ، رازي است که با نگاه فاش ميشود

 شب شکست ، پيمان شکست ، عهدي شکست ، قلبي شکست
از شکست هر شکستي بر دلم آهي نشست

يک هميشه يکه! شايد در تمام عمرش نتونه بيش از يک عدد باشه. اما بعضي وقتا همين يک ميتونه خيلي باشه:
....
يک دنيا
يک سرنوشت
يک دوست
يک خاطره..

من غروب غم انگيز خورشيد را زماني دوست دارم که بدانم فردايش تو را ميبينم . . .

عشق است در فال همه ، جز من که دارم واهمه . . .
  

سيل دريا ديده هرگز باز نميگردد به جوي / نيست ممکن هرکه عاشق شد

مگر عاقل شود . . .

هميشه سخت ترين سيلي را از کسي ميخوري که روزي بهترين نوازشگرت بود . . .
  

من و تو

براي رسيدن به هم

هيچ چيزي کم نداريم

به غير از

يک معجزه!
  

به کم نور ترين ستاره ها قانع باش ، چراکه چشم همه به سوي پر نور ترين 

ستاره هاست . . .

کوه چون سنگ بود تنها شد يا چون تنها بود سنگ شد ! من که نه سنگ بودم نه کوه ، من چرا تنها شدم ؟
  

يکي مي پرسد اندوه تو از چيست؟    سبب ساز سکوت مبهمت کيست؟    برايش صادقانه مي نويسم    براي آنکه بايد باشد و نيست…
  

انسان شکست نمي خورد بلکه دست از تلاش بر ميدارد.
  

من اسير واژه محبتم ، خالي از کينه دل و حسادتم ، عاشق دست هاي با رفاقتم ، زندگي اينجوري داده عادتم .

يک جام پر از شراب دستت باشد تا حال من خراب دستت باشد اين چند هزارمين شب بي خوابيست اي عشق فقط حساب دستت باشد
  

چطور بود پسندیدید . . .

خوب خدا رو شکر

پس خواهشن نظر یادتون نره .